dinsdag 20 januari 2015 / nrc.next /

Krant / Vier redenen waarom Google Glass niet meer te koop is

Wat ging er mis met Google Glass?

Het sprookje van Google Glass lijkt voorbij. Gisteren stopte Google met de verkoop van de slimme bril aan particulieren. Op welke problemen stuitte het bedrijf?

Heel San Francisco keek ademloos toe bij de bekendmaking van Google Glass. Het was 28 juni 2012, tijdens de I/O-developersconferentie, toen parachutespringers met Googlebrillen uit een vliegtuig sprongen en bovenop het conferentiecentrum in San Francisco landden. Hun vrije val was via een livestream op het podium te volgen, terwijl Google-medeoprichter Sergey Brin een presentatie gaf over de slimme bril. Brin zou de bril sinds de spectaculaire bekendmaking vrijwel onafgebroken dragen.

 

Nu is het Glass-sprookje voorbij. Althans, voorlopig. Gisteren stopte Google met de verkoop van de slimme bril aan particuliere klanten. De ontwikkeling van Glass wordt voortgezet in een andere divisie van Google. Google blijft de bril wel verkopen aan bedrijven.


Google Glass kon aanvankelijk rekenen op veel enthousiasme. Techjournalist Robert Scoble was een van de eersten die de bril uittestte. Hij verklaarde al snel dat hij zich niet kon voorstellen ooit nog een dag zonder Glass te leven en liet zich met de bril fotograferen onder de douche.

 

Ook in Nederland waren de verwachtingen hooggespannen. In De Wereld Draait Door liet Alexander Klöpping zich lovend uit over de bril en nrc.next noemde de komst van Glass een revolutie vergelijkbaar met de smartphone en de pc.

 

De fascinatie sloeg echter al snel om in argwaan. Bij de laatste I/O-conferentie schitterde Glass door afwezigheid en sinds gisteren is de bril dus niet langer te koop. Wat ging er mis?

 

1 De privacy van omstanders

Het meest gehoorde bezwaar is dat de privacy van omstanders zou worden aangetast. Met Google Glass kun je namelijk niet goed zien of iemand een foto van je maakt of je aan het filmen is. Ook bestond de angst dat mensen gezichtsherkenningsapps zouden installeren. Google heeft gezichtsherkenningsapps nooit toegestaan voor Glass, maar hackers probeerden het toch.

 

In het voorjaar van 2013 werd de bril beschikbaar gesteld aan een beperkte groep programmeurs; niet lang daarna besloten verschillende bars in Silicon Valley de bril te verbieden. Zij hadden klachten gekregen van bezoekers die zich ongemakkelijk voelden in het bijzijn van Glass-dragers. Al snel volgden restaurants, concertzalen en sauna’s. Ook Scoble had te maken met argwanende omstanders: „Mensen hielden me voortdurend op straat aan en vroegen: ‘Ben je me aan het filmen?’”

 

2 Juridische bezwaren

Naast de discussie over de wenselijkheid van Google Glass, waren er ook vragen over de juridische basis van de bril. Zo kreeg een Californische vrouw een boete omdat ze autoreed met haar Googlebril, waar zij overigens met succes bezwaar tegen aantekende. Andere staten in de VS voerden wetten in die autorijden met Glass verboden: de bril zou chauffeurs afleiden en gevaarlijke situaties in de hand werken.

 

Ook bioscopen worstelden met hun Glassbeleid. Met de bril is het immers makkelijk om pas uitgebrachte films stiekem te filmen. Nadat de politie enkele Glass-bioscoopbezoekers had opgepakt – en weer vrijgelaten – bundelden de Motion Picture Association of America (MPAA) en de National Association of Theatre Owners (NATO) hun krachten om Glassdragers te weren. Sinds oktober is het dragen van Google Glass verboden in alle bioscopen in de VS.

 

3 De bril ziet er nerdy uit

Ander probleem: de bril heeft een nerdy imago. Google presenteerde vorig jaar enkele hippere uitvoeringen van Glass, onder meer van ontwerpster Diane von Fürstenberg. Maar deze monturen hadden nog altijd een dikke brilpoot met elektronica en een opvallend, naar voren stekend prismascherm in de rechterooghoek.

 

Kort na de introductie van de bril kwam de term ‘glassholes’ in omloop. In reactie stelde Google een ‘Glass-etiquette’ op voor Glassdragers, met instructies hoe het product te gebruiken. „Je kunt ervan uitgaan dat je vragen krijgt van mensen op straat,” aldus Google. „Blijf geduldig en leg uit dat veel van de toepassingen van Glass hetzelfde zijn als die van een smartphone.” En: „Als je lange tijd in je prisma staart, zie je er waarschijnlijk raar uit voor de mensen om je heen. Dus ga niet Oorlog en vrede lezen op je bril.”

 

Googles inspanningen om het imago van de bril te verbeteren, hielpen niet. Amerikaanse media noemden Glass een ‘kuisheidsgordel voor het gezicht’ – flirten zou je met zo’n gekke bril wel kunnen vergeten. Op Youtube zijn talloze satirische filmpjes te vinden over Glass, waarbij de dragers zonder uitzondering worden neergezet als onaangepaste nerds.

 

4 Google Glass, waarom eigenlijk?

Tot slot is nooit duidelijk geworden waar particulieren de bril voor zouden moeten gebruiken. Met Glass kun je foto’s en video’s maken, je e-mail checken, berichtjes versturen en je de weg laten wijzen. Kortom, alles wat je met je smartphone ook al kunt.

 

En dan die prijs. In het voorjaar kwam de bril in de Verenigde Staten beschikbaar voor algemeen publiek, voor liefst 1.500 dollar (ca. 1.300 euro), exclusief BTW. „Schandalig”, vindt Scoble. „De bril is nooit meer geweest dan een testproduct, een nog niet uitontwikkeld experiment. Een bedrijf met de reputatie van Google kan het niet maken om zo’n product voor zo veel geld te verkopen aan gewone Amerikanen.”

 

Lees ook: Of komt hij terug? Google Glass wordt verder ontwikkeld onder oud-Apple-designer Tony Fadell  

 

KADER: WAT IS GOOGLE GLASS?
Google Glass is een slimme bril die constant in contact staat met internet. In het rechterpootje zitten een camera, een microfoon en een piepklein prisma dat op een glazen scherm voor je rechteroog informatie projecteert. Zo kun je foto’s en video’s maken, informatie zoeken, je e-mail checken, berichtjes sturen en de weg vragen.


Anders dan bij de smartphone gaat aansturing niet door apps aan te raken of tekst in te voeren, maar door tegen de bril te praten. Het startcommando luidt: ‘OK Glass!’ Dus als je een foto wilt maken, zeg je: ‘OK Glass, take a picture!’


Ook kun je instructies geven door de brillenpoot aan te raken, door te knipogen of door hoofdbewegingen te maken (bijvoorbeeld korte rukjes met je hoofd omhoog om door je e-mail te scrollen).
Het doel van Glass is een naadloze integratie van data en de werkelijkheid. Zo hoef je niet meer je smartphone tevoorschijn te halen en op een schermpje te pielen, maar kun je informatie opvragen terwijl je doorgaat waar je mee bezig bent.