vrijdag 1 maart 2013 / Zin / John & Peter. Foto: Eva de Valk

Tijdschrift

Twintigers hebben het zwaar

“Ik weet zeker dat ik nooit zo’n leven zal kunnen leiden als mijn ouders”, zegt Peter Wright (27) uit San Francisco. Peter groeide op in Marin County, een welvarend gebied ten noorden van de Golden Gate Bridge. Hij ging naar de beste scholen en studeerde, net als zijn vader en opa, aan de prestigieuze Stanford University.

 

Maar waar zijn vader en opa met een Stanforddiploma verzekerd waren van een goede baan, was dat voor Peter niet langer het geval. In 2004, toen hij begon met studeren, was er nog niets aan de hand, maar vier jaar later had de financiële crisis alles veranderd.
De werkloosheid in Californië lag bij Peters afstuderen rond 12 procent; op dit moment zit nog altijd 10 procent zonder baan.

 

Tegelijkertijd zijn de kosten voor levensonderhoud hoog, zeker in de Bay Area. De maandelijkse huur voor een appartement in San Francisco bedraagt gemiddeld 3100 dollar (ca. 2400 euro), een doorsnee huis kost 789.000 dollar (ca. 600.000 euro). Waar banken voor de kredietcrisis gemakkelijk leningen verstrekten, worden nu strenge eisen gesteld. Zonder vaste baan en bovengemiddeld inkomen geen hypotheek – terwijl vaste banen juist voor jongeren schaars zijn.


Veel oud-studiegenoten van Peter hebben het zwaar. “Mijn generatie is opgevoed met het idee dat je alles kunt bereiken wat je maar wilt”, zegt Peter. “Na ons afstuderen volgde een realitycheck. Veel van mijn vrienden hebben een baan onder hun niveau, en moeten tegelijkertijd hun studieschuld aflossen. Sommigen zijn noodgedwongen weer bij hun ouders gaan wonen.”


Peter zelf heeft een vaste baan als sportinstructeur. Hij woont in een kamer in een gedeeld appartement, een gebruikelijke constructie onder werkende twintigers in San Francisco. “Voor nu vind ik het prima”, zegt Peter. “Maar soms maak ik mij zorgen over de toekomst. Als ik een gezin wil stichten of een woning wil kopen, zal ik uit deze regio moeten vertrekken. Maar al mijn familie en vrienden wonen hier.”


Ook Peters vader John Wright (60) maakt zich zorgen. John werkt als advocaat bij een bank en kan, indien nodig, zijn drie zoons financieel ondersteunen. Zo hielp hij Peters oudere broer, die werkt als ingenieur in Berkeley, bij het financieren van zijn hypotheek. Zijn jongste zoon studeerde Frans en werkt nu bij een bank; John stond garant voor zijn huur. “Ik heb mijn kinderen altijd gestimuleerd om te doen waar ze goed in zijn”, zegt John. “Het gaat niet om geld verdienen, ik wil dat zij gelukkig zijn.” Met zijn zoons gaat het goed, zegt hij trots. “Maar als zij niet meer hier in de buurt kunnen wonen, zou ik dat wel erg vinden.”